| | rust zacht Shadow
"Never thought This day would come so soon
We had no time to say goodbye
How can the world just carry on?
I feel so lost when you are not at my side
But there is nothing but silence now
Around the one I loved
Is this our farewell?
So sorry your world is tumbling down
I'll watch you through these nights
Rest your head and go to sleep
Because my child, this is not our farewell.
This is not our farewell."
Slaap zacht...Shadowke
|
Rust zacht lieve Toby
|
So this is where we part, My Friend,
and you'll run on, around the bend,
gone from sight, but not from mind,
new pleasures there you'll surely find.
I will go on, I'll find the strength,
life measures quality, not its length.
One long embrace before you leave,
hare one last look, before I grieve.
There are others, that much is true,
but they be they, and they aren't you.
And I, fair, impartial, or so I thought,
will remember well all you've taught.
Your place I'll hold, you will be missed,
the fur I stroked, the nose I kissed.
And as you journey to your final rest,
take with you this...I loved you best.
copyrights: Jim Willis
|
Rust zacht Collin
Vanwege zware epilepsie is Colin ingeslapen.
A heart of gold stopped beating,
two shining eyes at rest,
God broke our hearts to prove,
He only takes the best.
God knows you had to leave us,
but you did not go alone,
for part of us went with you,
the day He took you home.
To some you are forgotten,
to others just part of the past,
but to us who loved and lost you,
the memory will always last.
|
Voor Scout
Onderstaand gedicht is voor Scout. Scout was de trouwe viervoeter van Brigitta en Herbert. Twee Nederlanders die in Spanje wonen en leven en zich zowel voor CAS als voor HzH inzetten.
Als ik straks oud ben, ziek en zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me gaan.....
de laatste goede daad.
Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast.
Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.....
wat jij liet doen, deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee, ....huil nu niet.
Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond.
(Auteur onbekend)
augustus 2009 |
Lieve Sandy,
we waren op zoek naar een lieve hond, tot we je vonden op de site van deze geweldige stichting. Je had het liefste snoetje dat ik heb gezien. Zou je bij ons mogen wonen, misschien?
Jan en Jacky zouden komen kijken bij ons huis. Gelukkig voelden zij zich hier thuis, de beslissing was genomen. Jij mocht lekker bij ons komen om samen met Fleur te dollen en te dromen. Drie dagen voor de grote dag ging de telefoon.
Jan ..... met de trieste mededeling dat er iets heel ergs was gebeurd. Een of andere gek head zich voorgenomen te beslissen over twee levens. Jij en je maatje konden een hapje niet weerstaan en daarbij is het ook misgegaan. Je hebt niet eens een kans gekregen om bij ons te zijn.
Je foto was overal te zien, alsof je er al was. Samen zijn is ons nie gegund. Maar ooit ....... zullen we elkaar in het echt leren kennen en kunnen we je alsnog heerlijk verwennen. Het was fijn om een warm gevoel te krijgen als we aan je dachten. Dat beloonde ook het lange wachten.
Heel veel liefs en tot ziens,
Gerrit, Susan en Marleen
en een lieve poot van Fleur
14 november 2007
|
Lieve Abuela,
Onze eerste ontmoeting in het vreselijke Malaga Pound, waar je bijna 12 jaar heb moeten knokken voor alles, is een ontmoeting die ik nooit meer zal vergeten.
Zo bijzonder.... we kwamen tussen al die honden elkaar meteen tegen. Hoe bijzonder dat daar was, heeft zich voortgezet in een geweldig band die ook zeker super speciaal was. Je was een hele bijzondere hond: ik wist niet dat een hond zoveel liefde kon geven als jij deed. Je heb heel veel voor ons gedaan en dat mag je nooit vergeten.
De dankbaarheid straalde van je af tot het einde toe. Natuurlijk hebben we veel verdriet, lieve Abbie, maar dat kunnen we in de toekomst wel een plekje geven. Die kleine Davy, je grote kleine vriend, dat mannetje wat jij zo'n speciaal kind vond, leg ik uit dat je in de hondenhemel bent en dat je daar veel lekkers krijgt, de hele dag alleen maar lekker hoeft te eten en geen pijn meer heb en dat je altijd bij ons zal blijven.
Ik hoop dat je het daar ook geweldig krijgt: in ieder geval heb je geen pijn meer en dat is voor mij heel erg belangrijk. Je koppie wilde nog heel graag bij ons zijn maar je lichaam was op.
Lieve Abuela, van zo'n hond als jij was er maar een en zo'n hond als jij zal ik nooit meer terug krijgen. Ik ben blij dat ik je baasje mocht zijn en jouw liefde mocht krijgen en ik jou mijn liefde mocht geven. En dat kan niemand ons meer afpakken. Jij zal altijd een heel speciaal plekje in ons hart hebben en we zullen je we nooit maar dan ook nooit vergeten.
Dag lieve Abbie tot over heel veel jaren aan de andere kant!
Dikke kus,
Ezra en Davy en je hondenvriendjes Max, Iska en Lucky
3 juli 2007
|
| |
